geachte heer Guernaoui, beste Rachid,

Laat ik beginnen met mijn dank uit te spreken voor uw aanwezigheid afgelopen vrijdag. Op deze bijeenkomst heeft u duidelijk gemaakt dat u geen fan bent van het door de andere aanwezigen voorgestelde proces. U spreekt in uw tweet over veel weerstand. Dat lijkt mij toch een verkeerde voorstelling van zaken. Even terug naar het begin. In het startdocument dat wij in december mochten ontvangen wordt gesproken over een organisch proces. Dat betekent zoveel als een proces van onderaf opgebouwd met veel aandacht voor draagvlak en consensus. In eerste instantie zou één en ander worden voorbereid door de 24 griffiers van de in het doelgebied aanwezige gemeenten. Griffiers hebben in het politieke proces, ondanks al hun kennis en kunde, geen status. Zij hebben wel een belangrijke, verbindende en ondersteunende rol maar het organisch proces moet door de raden worden gelopen. 
U noemt het weerstand; ik noem het inzet en interesse in het organisch proces. De 19 aanwezige raden op de pijler 0 bijeenkomst in Westland afgelopen vrijdag hebben juist blijk gegeven evenzo behoefte te hebben aan dat organisch proces en er juist invulling aan te geven en hun verantwoordelijkheid daarin te willen nemen.
Er is behoefte aan informatie; er leven nog heel veel vragen. Die rol kan/moet door de griffiers ingevuld worden en ik meen te mogen zeggen dat zij daartoe uitstekend in staat zullen zijn. De politieke vragen over bijvoorbeeld de startdatum van 1 januari 2013, is de vervoersautoriteit de blauwdruk voor de complete inrichting van de regiometropool,  wie krijgt welke bevoegdheden en wat zijn daarvan de gevolgen, kortom de bestuurlijke legitimatie, die zijn voor de raden. 
Wij vanuit Westland zijn zeer content met voorgenomen taken als de expert-meeting en de contacten met andere WGR+ gebieden, de werkgroep die zaken/taken gaat voorbereiden, het erkennen van de noodzaak voor de pijler 0 en de grote opkomst. 
Nogmaals, u noemt het weerstand, ik zie het als positieve inzet en ik meen te mogen zeggen:
Westland is daar blij mee! 

Bijzonder!

Na een buitengewoon langslepende zaak heeft de Raad van State een uitspraak gedaan in de zaak Koningswerf. Er zat veel asbest in het pand maar het stof, vrijgekomen tijdens de verbouwing, bleek achteraf dermate gering dat er geen gevaar was voor de volksgezondheid. Ten hoogste had een tijdelijk gedeelte van het winkelcentrum gesloten moeten worden. Ten onrechte heeft de gemeente destijds gekozen voor de rigoreuze oplossing. Met de kennis van nu is het een logische reactie. Toen het besluit genomen werd nam men het zekere voor het onzekere. Er wordt niet gemarchandeerd met de volksgezondheid. In een persbericht laat de gemeente weten ook nu op een zelfde manier te reageren op een gelijke situatie. In twitter reacties wordt daar schamper op gereageerd. De gemeente zou een asbest-plaat voor de kop hebben. Weer wordt er gemeenschapsgeld verkwanseld. 
Maar stel nu eens dat die lijn gekozen was. Beetje dweilen, beetje stofzuigen en hupsakee; het valt allemaal wel mee! Enkele jaren later worden mensen ziek. Statistisch gezien worden opvallend veel mensen ziek. Bezoekers, medewerkers van de winkels. Dan is de link met het asbest snel gelegd. Dan heeft de gemeente veel te lichtvaardig gereageerd op zoiets gevaarlijks als asbest. Onverantwoordelijk gewoon! Hoe heeft men kunnen denken dat je met een beetje dweilen en stofzuigen dit gevaar kon afwenden. In een rechtszaak wordt de gemeente grove nalatigheid verweten. Men spreekt er schande van! De slachtoffers krijgen gelijk en een schadevergoeding. Wordt er dan ook gemeenschapsgeld verkwanseld?
De gemeente is op safe gegaan waarbij niet gezegd dat het allemaal goed is gegaan. Er hadden dingen ook anders gekund qua oplossingen en snelheid van handelen. Nu het verlies nemen en doorpakken op het centrumplan zodat de stad ‘s Gravenzande (want zo is het wel) zich kan gaan herstellen. Geen getreuzel meer bij planontwikkeling, nu handelen!
Dat zelfde geldt voor Ter Heijde. Ik kan mij nog de commissievergadering nog goed voor de geest halen waarbij Wethouder de Goeij er toch vooral bij de commissie op aandrong de onttrekkingsvergunning te verlenen. Daardoor zouden de plannen snel en voortvarend tot uitvoer komen. Omdat het allemaal al een eeuwigheid liep ging de commissie akkoord. De wethouder met haar ambtenaren zou het toch immers wel het beste weten. Ik ging er destijds vanuit dat het onderdeel was van de deal met Arcade. Hupsakee; mensen eruit, slopen, bouwen en mensen weer terug! Afgelopen weekend hoor ik Wethouder Boogaard bij de WOS vertellen dat de gemeente nooit die onttrekkingsvergunning had moeten verleen. Gezeten in de pontificaal geparkeerde caravan vertelde hij hoe triest het toch allemaal was gesteld met Ter Heijde en dat de mensen toch zo slecht behandeld zijn door Arcade. En zo kan een onderwerp in korte tijd kantelen.
Het gaat er om dat je handelt in de geest van de tijd naar eer en geweten. En achteraf, ja achteraf kijk je een koe in z’n kont. Gratis en voor niks!

 

 

 

 

Tijs, 26 november 2011!

Wat begon als een gewone zaterdagavond veranderde naarmate de avond verstreek in een buitengewone gebeurtenis. Om half acht vertrokken wij van huis naar de Wielepet alwaar Concordia het 90-jarig jubileumconcert zou geven. Een prachtig aangeklede sporthal met de uitstraling van een luxe muziekavond, compleet met stijldansers en diverse sketches. De muziek was vlot, goed gekozen en goed gespeeld. Toen om kwart over tien de laatste klanken wegebden spoedde wij ons naar buiten. Jeanette, de partner van een van onze beste vrienden werd 40. In een kantine op Honderdland werd dit feest gevierd. Nadat we nog iemand opgehaald hadden reden we via de Maasdijk naar het feest. Auto geparkeerd en wij naar binnen. Het zal ongeveer half elf geweest zijn. Jeanette gefeliciteerd en een heerlijk drankje besteld en al gauw waren we met goede bekenden in gesprek. Op de weg naar het feest was mijn mobiel al een keer afgegaan maar omdat ik die de donderdag daarvoor op de grond had laten kletteren kon ik het schermpje niet meer lezen. Slechts strepen verraadde dat er nog leven in zat. Wel, dacht ik, een goeie haan kraait twee keer en schonk er verder niet vel aandacht aan. Terwijl ik van mijn borrel genoot ging weer mijn telefoon. Ik nam hem op.” Pap, met mij (Roxanne) even stokte haar adem en met een lichte trilling in haar stem zij ze:” Pap, niet schrikken maar ik lig in het ziekenhuis”. 33 weken zwanger en dan in het ziekenhuis: je hart slaat over. Ik deel niet alle details maar het was best emotioneel. ” Mag ik mama ook even. Ik roep ze even” Inmiddels was het tien over half elf. Nadat het gesprek was afgerond hebben we direct afscheid genomen van het feest. Weinigen hadden door wat er aan de hand was en keken wel een beetje vreemd toen wij als laatst binnenkomend bijna linea recta het pand weer verlieten. Om vijf over elf reden we het parkeerterrein bij het Delftse ziekenhuis op om daarna met de lift naar de tweede etage te gaan. We mochten nog even bij Roxanne kijken, haar bemoedigen en nog even een knuffel waarna ik zachtjes de deur werd uit gebonjourd. Gerdine bleef op verzoek van Roxanne achter in de verloskamer samen met enkele geconcentreerde verpleegkundigen en een merkwaardig, onverwacht kalme partner. Samen met de ouders van Christian (haar partner) en Michelle (zijn zus, Roxanne schoonzusje, wiens huis 4 dagen daar voor op tragische wijze onderaan de Maasdijk volledig was afgebrand). Om kwart voor twaalf is Tijs geboren, zes en een halve week te vroeg. 2640 gram licht. Klein maar dapper lag hij te trillen in de couveuse. Diep rood met een verfrommeld koppetje. Ik ben OPA! uiteindelijk waren we, redelijk onder de indruk van de gebeurtenis, om half vier thuis. Ondanks de adrenaline heb ik, wij, toch goed geslapen. Ik mocht voor het eerst met oma naar bed. De volgende dag zijn we ‘s middags op kraambezoek geweest. Tijs was mooi opgedroogd en lag heerlijk te slapen in zijn broedstoof. Wat een heerlijk klein ventje! Het gaat dus hartstikke goed met Tijs, Roxanne en Christian. Hij moet nog wel een paar weken in het ziekenhuis blijven tot hij sterk genoeg is om alle aanvallen van buitenaf te kunnen weerstaan.
Tijs Jacobus van Zanen, 26 november 2011. 2640 gram. Wat een kanjer! Ik hou nu al van hem en wens hem een lang, gezond en gelukkig leven in het gezelschap van zijn ouders en iedereen die hem lief is.

discipline

Het gekke is dat na de lange periode waarin mijn oude weblog uit de lucht was en het uiteindelijke overstappen naar wordpress ik het bloggen eigenlijk helemaal niet leuk meer vind. Op de een of andere manier ontbreekt de inspiratie en de discipline om regelmatig stukjes te schrijven. En men bezoekt een weblog slechts dan wanneer er regelmatig nieuwe wetenswaardigheden van de schrijver op staan. De eerlijkheid gebied mij ook wel om te melden dat een fractievoorzitters baan meer tijd kost dan ik gedacht had mede ook door het feit dat ik ook voorzitter van het presidium ben. De diverse raadsfracties vliegen elkaar nog al eens in de haren, ja er worden zelfs klachten ingediend, wat als afhandeling best wel tijd vraagt. Zie ook aanstaande vrijdag waar de 9 fractievertegenwoordigers, de griffier en de burgemeester met elkaar de laatste begrotingsraad gaan evalueren. De burgemeester heeft hierover een toezegging gedaan op de WOS-televisie en die moet wel ingelost worden. Ruzie is een groot woord maar de  onderlinge verstandhoudingen staan redelijk op scherp en dat is helaas niet alleen op het politiek/bestuurlijke vlak maar ook op het menselijk vlak. En daarmee komt mijns inziens de bestuurbaarheid van de gemeente in gevaar. Als je huwelijk op de klippen loopt en je neemt afscheid dan hoef je in principe elkaar nooit meer te zien. Hier kom je elkaar elke maand weer tegen en tja hoe moet dat dan?
Maar goed dat is allemaal intern wat niet bijdraagt aan het algehele welzijn van Westland en haar inwoners maar vooral veel tijd kost. Het voornemen is in ieder geval weer meer op te gaan schrijven over alles wat mij bezig houdt. Zoals de discussie over de bomen in het hofpark. Het was ook wel een beetje een trieste aanblik in de krant met die kale stammen. Dat in combinatie met het troosteloze, mistige weer gaven dat gedeelte van het park een “Mordor-achtige” uitstraling. Eerdere “kapincidenten” in Westland zoals in Poeldijk of Hoogeland moeten mensen toch aan het denken gezet hebben zou je zo denken. Een aankondiging in de krant, een bordje in het park met een stukje uitleg. Vooral het waarom is belangrijk. Als bij een zieke boom van de winter, misschien zelfs zwaar van de sneeuw   takken afbreken en dus een gevaar vormen voor de omgeving (je zal er maar lopen met je kinderwagen) vraagt een ieder waarom de gemeente de zieke bomen niet gerooid heeft. Als men de bomen rooit zonder uitleg vraagt een ieder of ze bij de gemeente een gaatje in het hoofd hebben; kortom het is niet goed of het deugd niet. En dus voor de zoveelste keer wordt er een beroep gedaan op het communicatief vermogen van de gemeente. Helaas, besturen wil nog wel gaan, communiceren lijkt schier onmogelijk. Jammer want het had weer een hoop kou uit de lucht kunnen halen. We blijven hoopvol: misschien de volgende keer!

Bijzonder!

Zo af en toe gebeuren er van die dingen die mij de wenkbrauwen doen fronsen. Een van die zaken betreft de tijdelijke buitenlandse werknemers van oost-Europese komaf. Nu liggen er vele landen in het oosten maar het betreft hier de Polen. Wat een ieder opvalt als hij zich in het Westlandse verkeer beweegt zijn de grote hoeveelheden auto’s met een Pools kenteken. Logisch zou je zeggen, die tijdelijke werknemers moeten ook ergens in rijden. Bijzonder wordt het echter als blijkt dat inmiddels veel van die Polen ingeschreven staan in de Gemeentelijke Basis Administratie (GBA) en dus woonachtig zijn in Nederland en formeel niet meer in een auto met Pools kenteken kunnen rijden. Maar het schijnt dat Westland vanwege de pilot met de inschrijving in de GBA een uitzondering op die regel heeft verkregen bij de fiscus. Met andere woorden: de deal schijnt te zijn dat men ondanks de inschrijving gewoon door mag rijden. Dat scheelt dus wegenbelasting voor de mensen en het rijk loopt een flink bedrag mis. De truc zit hem in het feit dat statutair de uitzend b.v. gevestigd is in Polen. Insiders vertellen mij dat vele duizenden auto’s nieuw gekocht in polen slechts één keer de rit Polen-Nederland maken om vervolgens hier vrolijk de kilometers te maken. Zonder BTW, BPM of wegenbelasting hier af te dragen. Veel van die auto’s worden ingezet door uitzendbureaus die de mensen rondrijden naar hun werkplekken. Nederlandse uitzendbureaus hebben dat voordeel niet en zitten dus met hogere exploitatielasten.  En het is een misvatting te veronderstellen dat er alleen maar Poolse chauffeurs in die auto’s rijden. En de vraag is dan of al die ritten zakelijk zijn of dat Nederlanders ook privé in die auto’s rijden. Schijnbaar gedoogd door de fiscus heeft de inschrijving in de GBA dus een bijkomend effect namelijk dat van de positieve discriminatie. Dat zijn misschien grote woorden maar ik vind dat bonafide Nederlandse uitzendbureaus hiervan de dupe zijn en dat zou eigenlijk niet mogen. Het is bijzonder!

Subsidie

de regering roept het bedrijfsleven op om innovatiever te worden. Het schijnt een speerpunt van het kabinet te zijn al sinds 2003. Om als overheid ondersteunend te zijn is hier een budget voor beschikbaar van 3,700.000.000 euro oftewel drieduizendzevenhonderdmiljoen euro. Als je het snel zegt lijkt het niet veel maar je zou er zomaar voor 2500 gemeenten de herijking van de subsidies ongedaan mee kunnen maken. vermits je over zo’n 1,500.000 euro praat. Maar omdat volgens de krant maar 0,88 procent van het Nederlandse bedrijfsleven daadwerkelijk subsidiabele innovatieprojecten opzet is het onduidelijk wat er nu precies met het geld gebeurt. Dus heeft de algemene rekenkamer de verantwoordelijk minister opgeroepen inzichtelijk te maken wat er met het geld is gebeurt. Nu weet ik uit ervaring dat dat soort rapporten schreeuwend duur worden. Het rapport over het onderzoek naar de nieuwbouw gemeentehuis in Westland van onze eigen rekenkamer commissie kost 40.000 euro. Dat komt omdat het een extern rapport moest worden omdat 2 raadsleden zitting hebben in die rkc. Tja, en je kunt natuurlijk niet je eigen vlees gaan keuren.
Zo verschijnt er een rapport over het jeeugdbeleid wat ook van de hand van een extern bureau is en wat 36.000 euro kost. Eigenlijk is onze rekenkamercommissie niet meer dan een doorgeleidingscommissie die met onze belastingcentjes anderen opdracht geeft onderzoeken uit te voeren, maar dat terzijde. De rijksoverheid doet nu een oproep, zo lijkt het, om toch vooral het innovatiebudget op te maken want ja het geld ligt er toch maar te verstoffen. Mijn mening over dit soort zaken is als eerste de vraag of het nu een kerntaak van de rijksoverheid is om het bedrijfsleven op een dergelijke wijze te motiveren. Motiveren en stimuleren hoeft toch niet altijd gepaard te gaan met de geur van een voorgehouden financiële worst! Want bij de zorg en het onderwijs is het knijpen en knibbelen en hier ligt het geld voor het oprapen, lijkt het wel. Dus overheid hou hier de hand op de knip en als bedrijven innovatief willen zijn kun je ze ook op andere manieren helpen dan direct met je portemonnaie te gaan zwaaien!

Nieuw blog

Ik heb werkelijk niet de behoefte nog een dag langer te wachten op het nieuwe wachtwoord van mijn oude blog. Al eerder heb ik verhaald van het bericht dat op 23 augustus mijn weblog ging verhuizen. Nu 28 september, dat is dus 5 weken later, is er zelfs nog geen teken van leven in mijn oude weblog. Ik heb hem dus bij deze aan de wilgen gehangen, wens hen het heilige kruis na (een oud gezegde van mijn oma) en begin met frisse zin aan een nieuw hoofdstuk van mijn digitale leven.
En er zijn wat onderwerpen voorbij gekomen de laatste weken! De algemene beschouwingen en de nieuwe politieke moraal die wat mij betreft vandaag een nieuw hoogtepunt, of dieptepunt; net wat u wilt) meemaakte door het bericht in de krant waarbij de kamer vandaag praat over de omgangsvormen. De hoofdrolspeler gniffelt in de krant dat hij er niet bij zal zijn want hij heeft wel wat beters te doen. Dit manneke gaat narcistische trekjes vertonen wat er waarschijnlijk toe gaat leiden dat ik mijn sympathie voor hem verlies. Waar ik eerst wel waardering kon opbrengen voor het rebelse begint het nu te kantelen naar irritatie. Hij heeft in zijn eentje de hele algemene beschouwingen gedegradeerd tot één zin waarbij verder volledig voorbij wordt gegaan aan waar het werkelijk om zou moeten gaan namelijk de financiële consolidatie van ons land. Alsof er niks beters te doen is!
Ik wil ook nog een stuk schrijven over de perikelen rondom de Dorpskade en de omleiding en over de zelfstandige kantoren op industrieterrein de Woerd die daar in strijd met het bestemmingsplan zitten. Waar ze dan wel zouden moeten zitten is mij een raadsel! Ze zitten daar prima, overleven schijnbaar de huidige economische malaise en daar boven op is de vorm en de uitstraling van de pandjes dusdanig dat je er weinig anders in kunt vestigen dan een zelfstandig kantoor. Ergens in de samenwerking tussen planontwikkeling bedrijventerrein en plantoetser bouwplan is een lichte kortsluiting ontstaan waardoor er iets gebouwd is wat niet aansluit bij de mogelijkheden die het bestemmingsplan biedt! Wel, dat is een bijzondere en daar is het laatste woord nog niet over gezegd. Zoals gezegd: dat komt dus nog!

Hello world!

Welcome to WordPress.com. After you read this, you should delete and write your own post, with a new title above. Or hit Add New on the left (of the admin dashboard) to start a fresh post.

Here are some suggestions for your first post.

1. You can find new ideas for what to blog about by reading the Daily Post.
2. Add PressThis to your browser. It creates a new blog post for you about any interesting  page you read on the web.
3. Make some changes to this page, and then hit preview on the right. You can always preview any post or edit it before you share it to the world.